Ubezpieczenie w branży medycznej – wstęp | Konrad Gawron

Spis treści

Ubezpieczenie w branży medycznej. Prawo do ochrony zdrowia uznawane jest za jedno z podstawowych praw socjalnych i realizowane w ramach systemu ochrony zdrowia. Należy zauważyć, że na przestrzeni lat system ten ulegał kolejnym przekształceniom, mającym swój początek w transformacji ustrojowej. Wynikała z niej konieczność dostosowania opieki medycznej do zmieniających się realiów społeczno-gospodarczych. Kolejne reformy, szczególnie te z lat 1998-1999 odcisnęły duże piętno na polskim rynku medycznym, czego efektem było oparcie całego systemu na ubezpieczeniach zdrowotnych. Dziś, polski system opieki zdrowotnej funkcjonuje na podobnych zasadach, jak ma to miejsce w krajach rozwiniętych.

Najważniejsze akty prawne regulujące działalność medyczną

Działalność medyczna obwarowana jest licznymi przepisami i aktami prawnymi. Do najważniejszych z nich należą:

Ustawa o działalności leczniczej,
Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,
Ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta,
Ustawa o lecznictwie uzdrowiskowym,
Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty,
Ustawa o zawodach pielęgniarki i położnej,
Ustawa o państwowym ratownictwie medycznym,
Ustawa prawo farmaceutyczne.

To właśnie powyższe akty normatywne określają i regulują funkcjonowanie całego systemu opieki zdrowotnej w Polsce.

Kto zapewnia opiekę zdrowotną?

Zapewnienie właściwej opieki medycznej obywatelom spoczywa na podmiotach leczniczych. Kompatybilnie z artykułem z 4 pkt. 1 Ustawy o działalności leczniczej, podmiotem leczniczym jest:

przedsiębiorca,
samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej,
jednostka budżetowa,
instytut badawczy,
fundacja i stowarzyszenie,
osoba prawna i jednostka organizacyjna działająca na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania – w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.

Co więcej, za podmiot leczniczy w rozumieniu definicji ustawowej należy uznać także lekarzy, pielęgniarki i położne, wykonujące zawód w ramach działalności leczniczej jako praktykę zawodową.[do_widget tekst]Działalność lecznicza lekarzy może być wykonywana w formie jednoosobowej działalności gospodarczej jako:

indywidualna praktyka lekarska,
indywidualna praktyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania,
indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska,
indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania,
indywidualna praktyka lekarska wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem,
indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem,
spółki cywilnej, spółki jawnej albo spółki partnerskiej jako grupowa praktyka lekarska.

Działalność lecznicza pielęgniarki może być wykonywana w formie jednoosobowej działalności gospodarczej jako:

indywidualna praktyka pielęgniarki,
indywidualna praktyka pielęgniarki wyłącznie w miejscu wezwania,
indywidualna specjalistyczna praktyka pielęgniarki,
indywidualna specjalistyczna praktyka pielęgniarki wyłącznie w miejscu wezwania,
indywidualna praktyka pielęgniarki wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem,
indywidualna specjalistyczna praktyka pielęgniarki wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem,
spółki cywilnej, spółki jawnej albo spółki partnerskiej jako grupowa praktyka pielęgniarek.

Ubezpieczenie OC podmiotów medycznych

Należy pamiętać, że podmioty lecznicze świadczące usługi na terytorium RP zobligowane są do zawarcia umowy ubezpieczenia OC. Precyzuje to artykuł 17 ust. 1 pkt. 4 przywołanej Ustawy. Taki obowiązek spoczywa również na świadczeniodawcy udzielającym świadczeń zdrowotnych niebędącym podmiotem leczniczym.Artykuł 25 ust. 1 pkt. 1 ustawy określa, że ubezpieczenie OC obejmuje szkody wynikające z:

udzielania świadczeń zdrowotnych,
niezgodnego z prawem zaniechania udzielania świadczeń zdrowotnych.

W drodze Rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 2011 roku (Dz.U. 2011 poz.1729) określono szczegółowe warunki powyższego ubezpieczenia oraz wysokość sum gwarancyjnych.Obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej powstaje najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia przez konkretny podmiot wykonywania działalności leczniczej lub w przypadku świadczeniodawców dzień poprzedzający rozpoczęcie wykonywania świadczenia opieki zdrowotnej na mocy umowy o udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej. [do_widget tekst]Źródła: Akty prawne:

Ustawy o działalności leczniczej z 15 kwietnia 2011 r.
Ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych z 27 sierpnia 2004 r.
Rozporządzenie Min. Finansów z 22 grudnia 2011 roku w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej podmiotu wykonującego działalność leczniczą
Rozporządzenie Min. Finansów z 22 grudnia 2011 roku w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej świadczeniodawcy niebędącego podmiotem wykonującym działalność leczniczą, udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej

Konrad Gawron

Broker Ubezpieczeniowy. Od 8 lat zarządzam ryzykiem ubezpieczeniowym w małych, średnich i dużych podmiotach gospodarczych. Analizuje ryzyko, przygotowuje program ubezpieczenia, dobieram zapisy szczególne, kreuje zakres i warunki ochrony, negocjuje z zakładami ubezpieczeń. Moim celem jest wskazanie najlepszego ubezpieczenia pod względem ceny i zakresu.Jeśli chcesz zadać mi pytanie zadzwoń (516-216-045) lub skorzystaj choćby z tego maila: biuro@gawron-broker.pl